Pobyt w Hiszpanii powyżej 90 dni, posiadając nieruchomość. Wszystko, co musisz wiedzieć.

Unia Europejska umożliwia swobodny przepływ osób między krajami członkowskimi. Oznacza to, że możesz podróżować bez paszportu i spędzić w Hiszpanii 90 dni, nie martwiąc się o biurokrację. Jeśli jednak planujesz dłuższy pobyt – konieczna jest np. jego rejestracja, bez względu na to, czy masz nieruchomość na Półwyspie Iberyjskim. Pobyt w Hiszpanii powyżej 90 dni – aby był zgodny z prawym – wymaga dopełnienia konkretnych formalności, nawet jeśli masz tam mieszkanie lub dom.

Pobyt w Hiszpanii do 90 dni – co warto wiedzieć?

Interesuje Cię krótszy wyjazd do Hiszpanii? Jeżeli planujesz przebywać na terenie kraju maksymalnie 90 dni, to nie musisz się nigdzie rejestrować i dopełniać żadnych formalności. Zarówno Unia Europejska, jak i Europejski Obszar Gospodarczy umożliwiają swobodny przepływ osób. Dzięki temu możesz przemieszczać się między państwami, okazując jedynie paszport bądź dowód osobisty, który musi być ważny przez cały pobyt. Jeśli korzystasz z aplikacji mObywatel, to pamiętaj, że nie jest ona zamiennikiem fizycznego dokumentu tożsamości!

Chociaż swobodny przepływ osób ograniczył szczegółowe kontrole na granicy, to zgodnie z hiszpańskim prawem możesz zostać poproszony przez władze o wskazanie powodu podróży czy udowodnienie, że masz wystarczające środki finansowe.

Mówiąc o pobycie w Hiszpanii, warto również wspomnieć o zasadzie 90/180 dni, która obowiązuje w strefie Schengen. W praktyce oznacza to, że w ciągu 180 dni (6 miesięcy) można spędzić w danym kraju maksymalnie 90 dni (3 miesiące), niekoniecznie bez przerwy. Zasada ta dotyczy jednak wyłącznie obywateli krajów spoza UE, które są objęte ruchem bezwizowym.

Pobyt w Hiszpanii powyżej 90 dni a obowiązek rejestracji

Zgodnie z lokalnym prawem pobyt w Hiszpanii powyżej 90 dni powoduje powstanie obowiązku rejestracji. Co to oznacza w praktyce?

Wyrobienie numeru N.I.E. (Número de Identificación de Extranjero) – to indywidualny numer identyfikacyjny nadawany cudzoziemcom. Jest hiszpańskim odpowiednikiem polskiego NIP-u. Potrzebujesz go między innymi do rozliczania podatków, podpisania umowy o pracę, otwarcia konta w banku czy uzyskania prawa do korzystania z publicznego ubezpieczenia zdrowotnego. Numer N.I.E. możesz wyrobić w Hiszpanii, odwiedzając lokalny posterunek policji (Policía Nacional), w ambasadzie w Polsce lub za pośrednictwem pełnomocnika.

Rejestracja w Centralnym Rejestrze Cudzoziemców (Registro Central de Extranjeros) – wniosek należy złożyć albo na komisariacie policji, albo w powiatowym Biurze dla Obcokrajowców (Oficina de Extranjería). Potrzebny będzie paszport bądź dowód osobisty oraz potwierdzenie zatrudnienia, posiadania wystarczających środków finansowych i ubezpieczenia zdrowotnego.

Uzyskanie Certyfikatu Rejestracji Obywatela Unii Europejskiej (Certificado de registro de ciudadano de la U.E.) – to potwierdzenie legalnego pobytu w Hiszpanii, dzięki któremu możesz w pełni korzystać z praw i przywilejów mieszkańców. Certyfikat jest zazwyczaj ważny przez 5 lat.

Przeczytaj też: Zakup apartamentu w Hiszpanii na wynajem. Co musisz wiedzieć?

Rezydencja a zobowiązania podatkowe

Planując pobyt w Hiszpanii powyżej 90 dni, miej na uwadze kwestie finansowe. Jeżeli spędzisz tam więcej niż 183 dni w roku kalendarzowym, to będziesz musiał rozliczyć się nie w Polsce, a z Agencia Tributaria, czyli z lokalnym urzędzie skarbowym. Oznacza to, że zostaniesz uznany za rezydenta podatkowego, i to nawet w sytuacji, gdy jednorazowo spędziłeś w Hiszpanii kilka czy kilkanaście dni.

Co istotne, w takiej sytuacji rozliczasz się z Agencia Tributaria ze wszystkich dochodów, nie tylko tych uzyskanych na terenie Hiszpanii. W parze ze statusem rezydenta podatkowego idą konkretne obowiązki, czyli konieczność opłacenia:

• IBI (Impuesto sobre Bienes Inmuebles) – podatek od nieruchomości pobierany przez lokalne władze,

IRNR (Impuesto sobre la Renta de No Residentes) – podatek dochodowy dla nierezydentów wynajmujących nieruchomość,

IRPF (Impuesto sobre la Renta de las Personas Físicas) – podatek dochodowy od osób fizycznych dla rezydentów.

Podobnie jak w Polsce, tak i w Hiszpanii niepłacenie podatków może wiązać się z konsekwencjami finansowymi i prawnymi. Mowa o karach i naliczanych odsetkach, utracie ulg, a jeśli planujesz sprzedaż nieruchomości – problemach z transakcją (IBI). Dodatkowo ryzykujesz postępowaniem sądowym, a nawet zajęciem mieszkania czy domu.

Co z ubezpieczeniem zdrowotnym?

Legalizując pobyt w Hiszpanii powyżej 90 dni, niezbędne jest posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego – publicznego lub prywatnego. Co istotne, nie musi być ono lokalne. Możesz również wykupić je w Polsce. Najważniejsze, aby pokryło koszty ewentualnego leczenia. Pamiętaj, że w trakcie podróży w granicach UE możesz korzystać z EKUZ, czyli Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego. To rozwiązanie, które sprawdzi się w szczególności na początku pobytu.

Dzięki uzyskaniu statusu rezydenta możesz nie tylko płacić niższe podatki, ale także zdobyć publiczną kartę zdrowia, czyli Tarjeta Sanitaria Individual (TSI). Dzięki niej możesz korzystać z opieki medycznej w ramach SNS. Aby ją zdobyć, musisz zarejestrować się w systemie ubezpieczeń społecznych (Seguridad Social), a następnie w lokalnym ośrodku zdrowia (Centro de Salud). Alternatywą jest wykupienie prywatnej polisy zdrowotnej.

Inne obowiązki i formalności związane z pobytem w Hiszpanii powyżej 90 dni

O czym jeszcze pamiętać w przypadku dłuższego pobytu w Hiszpanii?

Meldunek (Empadronamiento) – dzięki niemu możesz korzystać z opieki zdrowotnej i zapisać dzieci do szkoły. Aby go zdobyć, należy udać się do urzędu miasta (Ayuntamiento). Meldunek jest wydawany między innymi na podstawie dokumentów potwierdzających zamieszkanie.

Prawo jazdy – początkowo możesz korzystać z polskiego dokumentu, bo na wymianę masz aż 2 lata. Jeśli poruszasz się samochodem kupionym jeszcze w Polsce, musisz przerejestrować auto w ciągu 6 miesięcy od przekroczenia granicy.

Planując pobyt w Hiszpanii powyżej 90 dni, pamiętaj, że posiadanie nieruchomości nie jest równoznaczne z uzyskaniem statusu rezydenta. Właśnie dlatego nie zapomnij o dopełnieniu niezbędnych formalności, takich jak wyrobienie numeru N.I.E. czy rejestracja w Registro Central de Extranjeros i Empadronamiento. Możesz to zrobić w urzędzie miejskim lub gminnym odpowiadającym miejscu zamieszkania. Jeżeli planujesz dłuższy pobyt i chcesz kupić apartament lub dom w Hiszpanii, to zapoznaj się ze szczegółami oferty polskiej agencji nieruchomości Elite World Estates!